|
KÖYÜMÜ ÖZLEDİM Bugün yine köyüm düştü yadıma Herkesten sorduğum köyümü özledim Gurbetler gurbetçi derken adıma Düşümde gördüğüm köyümü özledim Sürümü yaysam Gilasorun köyüne Dertli dertli vurup sazın teline Türküler söyleyip murat nehrine Gönlümü verdiğim köyümü özledim Toptaşına çıksaydım yaya Geceleyin baksaydım yıldıza aya Han gediğinden baksam doya doya Hayalin kurduğum köyümü özledim Çobanlar sürüsünü yayarken kıra Andı emmim atın salar çayıra Avcılar nasip der koşar bayıra Tavşanlar vurduğum köyümü özledim Bir bahar gününde yağarken yağmur Her taraf topraktı her taraf çamur Anacım leğende yaparken hamur Başında durduğum köyümü özledim Köy camisinde namaz kılmayı Güz günü pekmeze toprak çalmayı Toptaşında yatıp düşe dalmayı Bahtiyar olduğum köyümü özledim Gilasora kursam çuldan obamı Çul evime kursam kara sobamı Şöyle yere serip kıldan urbamı Huzuru bulduğum köyümü özledim Harman yerinde çocuklar oynardı Göy bulakta çaylar kaynardı Didem tapı aşağı çiçek kokardı İlk nefes aldığım köyümü özledim Hüzünlüyüm seni anar ağlarım İçin için yanar yanar ağlarım Göy bulak suyuna kanar ağlarım Tek vatan bildiğim köyümü özledim Fahriyem artık dinsin göz yaşım Son kez bir görseydim sağ iken başım Ölürsem gurbette koymayın na’şım Aşkından öldüğüm köyümü özledim Fahriye AYDEMİR.
|